Nieuwsbrief

De recentste nieuwsbrief staat op de nieuwsbrieven pagina.

Hoe draag je een baby als je naar de lokale markt gaat?

Morgenster ligt op een heuvel in een prachtig deel van Gods schepping; vanuit de achtertuin hebben we een wijds uitzicht over glooiende rotsen omlijst door altijd groene bomen met naargelang het seizoen een paarse, rode of bruine gloed. Toch is het af en toe wel prettig om de missie te verlaten. Mark doet dat vaak genoeg omdat hij ook een kantoor in de stad heeft en regelmatig voor zaken naar andere delen van het land moet, maar ik heb thuis en werk hier op 200 meter van elkaar. Afgelopen vrijdag heb ik daarom de boodschappenlijst niet aan Mark meegegeven, maar ben zelf meegegaan. Het handige van dagelijkse hulp is dat je ook altijd oppas aan huis hebt, dus Lennard en Jasper hoefden hun fiets respectievelijk motor niet te verlaten. Renze is nog niet heel regelmatig in zijn etenstijden, dus die mocht wel mee. En zo was ik zomaar op een doordeweekse ochtend in Masvingo.

Alle tijd om de week-/ maandboodschappen te doen. Eerst naar de Makro, daarna naar de markt en daarna voor de aanvullingen naar de supermarkt. De supermarkt en groothandel verschillen weinig van soortgelijke ketens in Nederland, zelfs de prijzen zijn vergelijkbaar. De markt is wat Afrikaanser. Langs afvalhopen en hokken met kippen kom je op de zanderige markt waar de stalletjes in allerlei verschillende vormen en maten, afgedekt met stukken zeil een bont geheel vormen. Het aanbod is afhankelijk van het seizoen. Vreemd eigenlijk dat ik dit het vermelden waard vindt. Maar het is zo en ik geniet ervan. Je eet wat de natuur je op dat moment geeft. Daarom vind ik het zo fijn om boodschappen te doen op de markt; er zitten niet allerlei schakels en inpakrituelen tussen het oogsten en mijn aanrecht. Je ziet wat je koopt, de keus is beperkt(er) en daarbij is op  de markt je dollar nog een euro waard. Ik moet zeggen dat mijn kookkunsten er in Zimbabwe een heel stuk op vooruit zijn gegaan. Ik kan wel een verdiepingscursus geven ‘creatief met ui, tomaat en kool’. En bloem kopen we met twintig kilo tegelijk. Als er iets teveel beestjes inzitten gebruiken we het gewoon voor klei, verf of lijm.

Geheel aangepast aan Zimbabwaanse gebruiken ben ik niet. Ik draag mijn boodschappen niet op mijn hoofd en spreek voornamelijk Engels en weinig Shona – wat overigens geen probleem is en ook van me verwacht wordt. Wel draag ik mijn kinderen als een local. Ik kreeg zelfs complimenten over mijn techniek. Schattig dat een man achter me bij de kassa Renze’s  capuchon weer over zijn hoofd trekt. Een onbedekt babyhoofd dat kan echt niet.

Renze is geboren

Vanmiddag om 15:13 werd Renze via een keizersnee geboren. Renze is een flinke jongen (3,95kg en 55cm!). Hij bleef wakker totdat zijn broertjes en opa en oma even op bezoek waren geweest. Met Annemarie gaat het ook goed, ze heeft veel meegekregen van de bevalling en tot nu toe weinig of geen pijn.

Filmpje
Renze wordt gewassen

Nieuwsbrief voorjaar 2014

We zijn vanaf eind vorige week in Harare, in afwachting van de geboorte van onze derde zoon. Daarover zullen we vast veel te bloggen hebben straks, maar voor nu melden we alleen even dat de recentste nieuwsbrief op de nieuwsbrieven pagina staat.

Verwachten

Door Annemarie

Dit begin van mijn zwangerschapsverlof is toch anders dan gepland. We hadden verwacht een leuk weekend in Harare te hebben waarin we Machteld en William Koelewijn op zouden halen en de verjaardagen van Mark en Janneke zouden vieren. We hebben allebei gedaan, maar er kwamen helaas nog wat andere afspraken bij. Zoals Mark al schreef werd ik zondag overvallen door buikpijn, wat bleek te berusten op alvleesklierontsteking door een passerende galsteen. Ik wist wel dat ik een buik vol baby heb, maar niet dat ik ook nog een verzameling galstenen bij me draag. Die zijn minder gewenst. Hopelijk blijft de rest van de stenen netjes op hun plek zitten zonder zulke vervelende complicaties te geven. De veroorzaker van deze episode is waarschijnlijk dezelfde dag nog gepasseerd. Gelukkig maar, want in Zimbabwe zijn er geen operatieve mogelijkheden om vastzittende stenen uit de galwegen te verwijderen. Wel om de hele galblaas met stenen via een kijkoperatie te verwijderen. Alleen nu even niet, eerst bevallen.

Wat was ik blij en dankbaar om al in Harare te zijn en direct toegang te hebben tot adequate diagnostiek en behandeling. Als je maar genoeg geld bij je hebt is alles mogelijk. Inclusief ambulanceritjes; eerst heen en weer voor een echo en later overplaatsing naar een groter ziekenhuis met IC en verloskunde faciliteiten. Die heb ik beide gelukkig niet nodig gehad. Ik ben positief verrast over de goede zorg die ik heb mogen ervaren. Van mij mogen ze best iets later starten met bedden opmaken dan 5 uur 's ochtends, maar alles wat wel schoon en om half 8 stond de dokter al aan mijn bed. Ik werd goed op de hoogte gehouden van de plannen en uitslagen. Misschien scheelt het dat ze Dr voor mijn naam hadden gezet ipv Mrs...

Een andere aangename verrassing was het meeleven vanuit Zimbabwe en Nederland. Op maandagmiddag werd ik door een verpleegkundige verteld dat "Morgenster" in de gang stond. En zowaar, een zestienkoppige delegatie van alle afdelingen van het ziekenhuis was afgereisd om 'hun dokter' beterschap te wensen. Ik was prompt genezen. Wat een warm meeleven. Je kunt in Zimbabwe niet stiekem ziek zijn.

Dinsdagmiddag kwamen er alleen maar goede uitslagen binnen en mocht ik het ziekenhuis verlaten. Nog een dagje bijkomen in Harare en dan donderdag naar Morgenster. We zetten er enige haast achter, want het plan is om volgende week weer terug te komen om in Harare de bevalling af te wachten. Niet dat we verwachten dat de galstenen een probleem geven, maar de baby ligt in stuit en van alle kanten is ons aangeraden om geen onnodige risico's te nemen met een bevalling op Morgenster. Helaas. Thuis is altijd beter, maar soms moet je niet te eigenwijs willen zijn.

Dank voor al jullie gebed en meeleven.

Annemarie ontslagen

Door Mark

De titel klinkt als een 1 april grap of doet erntiger vermoeden dan het is; Annemarie mocht aan het einde van de middag het ziekenhuis verlaten. De bloedwaarden waren weer normaal dus de dokter vond het verantwoord. We blijven nu nog een paar dagen in Harare voor we weer (voor een week) naar Morgenster gaan.

    Lennard was blij weer bij mama op schoot te kunnen

Annemarie: Nu in het ziekenhuis als patient

Door Mark
Gistermorgen is Annemarie door mij met spoed naar het ziekenhuis gebracht omdat ze enorm hevige pijn had. Ze wist dat het geen weeen waren want "dit is veel pijnlijker dan weeen en het zit hoger.

Gelukkig zaten we in Harare en waren we in 15 minuten in een erg goede privekliniek. Rond lunchtijd waren alle resultaten terug uit het lab (voor de medici Amylase was 3500), en was er een echo gemaakt waarop galstenen waren geconstateerd. De pijn was dus naar alle waarschijnlijkheid van de alvleesklier die ontstoken was. Een chirurg kwam langs en besloten werd om Annemarie op te nemen in Avenues Clinic, een privaat ziekenhuis. Gelukkig mocht Annemarie pethidine (morfine) nemen en werd de pijn weer aanvaardbaar.

Vandaag voelt Annemarie zich alweer een stuk beter en kan het aan zonder pethidine. Ze ligt nu op labour ward omdat ze natuurlijk ook 36 weken zwanger is. De zorg is er prima. Morgen krijgt ze weer een echo en bloedonderzoek. Dan hopen we dat de amylase wat minder is dan 3000. Dan kan ze misschien zelfs naar huis.

wordt vervolgd..