zondag 27 januari 2013

Foto's

Een beeld zegt meer dan 100 woorden. Niet helemaal waar, maar in het geval van de lach van Jasper spreekt een foto toch meer dan zelfs mijn meest beeldende woorden.
De twee broertjes hebben veel lol samen
Vandaag 9 maanden oud en al bijna baby af. Actief en vrolijk mannetje
Het boertje


En hier staan nog veel meer foto's:
Okt 2012 tot Jan 2013

zaterdag 5 januari 2013

Een goed begin van 2013

Door Mark

Zaterdagmorgen, het regent nu al meer dan 12 uur. De mannen en jongens zijn warm en droog binnen, en Annemarie zit ergens in het ziekenhuis, misschien wel nat van het zweet en bloed. Gisteren nog kwam ze thuis om te douchen omdat ze tijdens de bevalling van de 4,8 kilo! zware baby toch behoorlijk vies was geworden. Het is een zware week geweest voor Annemarie, aangezien ze de enige dokter was en veel mensen deze laatste vakantiedagen gebruiken om nog (al dan niet met financiële steun van familie die voor de feestdagen op bezoek zijn) medische zorg te krijgen in het ziekenhuis.

Op mijn beurt ontving ik van drie dokter het bericht dat ze op de een of andere manier niet aan hun huidige contractuele verplichtingen willen voldoen. Een dokter is naar een andere werkgever overgestapt, een tweede wil de rest van zijn contract verlof zodat hij per 1 maart fit aan een nieuwe baan kan beginnen en een derde wil opnieuw onderhandelen over zijn huidige contract. Genoeg te doen dus, en weinig kans om het nieuwe jaar rustig te beginnen.

Toch realiseerde ik me onlangs tijdens het koffiedrinken met onze werkers dat onze problemen schril afsteken tegen die van anderen. Onze tuinman had al in juni vorig jaar zijn kerstbonus (13e maand) opgevraagd om tegen een gunstige prijs maïszaden te kopen. Deze heeft hij eind november gepland, maar omdat er geen regen is gevallen in de maand erop, moet hij nu al zijn werk afschrijven en opnieuw beginnen. En nu zijn de prijzen van de zaden natuurlijk een stuk hoger, en de kans op een goede oogst kleiner. Als je dan ook bedenkt dat onze werkers tenminste nog een baan hebben waar ze salaris ontvangen, terwijl velen ook dat niet hebben, is duidelijk dat veel mensen heel wat wezenlijker zorgen aan hun hoofd hebben. Ons dit te realiseren helpt onze (en jullie) problemen wat te relativeren.

dinsdag 20 november 2012

Standplaats Harare?

Stagiair(e) gezocht | Netherlands Embassy in Harare, Zimbabwe

De Nederlandse ambassade in Harare (Zimbabwe) biedt een student op korte termijn de mogelijkheid om stage te lopen. De exacte duur van de stage wordt met de stagiair(e) afgestemd, maar bedraagt maximaal zes maanden. De startdatum zal ergens in februari 2013 liggen.

Van harte welkom!

dinsdag 30 oktober 2012

Werkvergunning

Door Mark

Ik realiseer me dat ik het goede nieuws over het verkrijgen van mijn werkvergunning ook nog niet wereldkundig had gemaakt. Door bemiddeling van de kerk was dit in September ineens in twee weken geregeld. Ik had de kerk een brief gestuurd waarin ik aangaf dat ik niet meer zou werken totdat mijn vergunning geregeld was. Toen bleek er ineens iemand in het moderamen die een zwager had hoog in de Immigration Department. Een afspraak was snel gemaakt en een week later mocht ik mijn vergunning komen ophalen. De komende jaren hebben we in ieder geval een bureaucratisch probleem minder.

zondag 28 oktober 2012

De jongetjes Horst

Door Mark

Het is alweer veel te lang geleden dat we iets van ons hebben laten horen. Gelukkig hebben we nu een nieuwe nieuwsbrief uitgebracht (te vinden onder dat tabblad) en schreef Annemarie laatst een flink stuk over onze zonen. Hierbij een samenvatting voor het bredere publiek.

Om maar eens te beginnen met Jasper; vrolijke jongen, houdt erg van lachen, actief en sterk. Er beginnen zich duidelijk verschillen met Lennard op Jasper’s leeftijd af te tekenen. Lennard was wat ongeduldiger, had meer moeite om zelf bezig te zijn. Jasper vindt het prima om, als hij uitgeslapen is, lekker in de box te spelen. Slapen heeft hij meestal ook geen moeite mee, komt met name omdat hij een duimpje heeft om op te zuigen.

Jasper heeft een heel expressief gezicht, kan rare kunsten met zijn tong uithalen en zijn ouders en broer krijgen meestal een dikke glimlach van oor tot oor. Als we eten zit hij in zijn Bumboseat op tafel, gezellig, hij vermaakt zich wel door van alles in zijn mond te stoppen. Hij eet nog niet, maar sopt af en toe met een broodkorst.

Op mijn vingers mag hij niet meer bijten, want hij heeft twee scherpe tandjes. Aan tafelgesprek doet hij op zijn manier ook mee. Gisteren lag Lennard in een deuk, Jasper vond dat grappig engooide er wat harde kreten tussendoor.

Lennard houdt veel van zijn kleine broertje. Als hij uit bed komt moet hij eerst even checken waar Jasper is, meestal dus Jape slape. Lennard uit zijn genegenheid wat hardhandig, knijpt bij voorkeur in een dik armpje of beentje of slaat hem op een bolle wang. Als het even kan gaat hij bovenop hem liggen voor een dikke knuffel, gelukkig kan Jasper wel tegen een stootje. Het zijn echte broertjes, leuk om foto’s van te maken: samen in bed of emmer, hand in hand filmpje kijken (op het potje of bumboseat), samen op het kleed spelen, samen op schoot.
Lennard is nog steeds een knuffelbeer. Hij heeft maar geluk met zoveel vrouwelijk bezoek. Maar hij is wel een echte jongen; is de hele dag constructies aan het bouwen met de lego, heeft altijd een auto onder handbereik en in voetballen wordt hij steeds beter. Al weet ik niet of dit nu tekenen zijn dat je een echte jongen bent. Lennards taalontwikkeling gaat gestaag door. Een stukje van zijn woordenschat: Isse auto. Auto zoeke. Uvonde. Daar gaatie. Toettoet Isse mooi he? (dit roept hij bij alles, bij voorkeur als hij zelf een toren heeft gebouwd) Jape zoeke, slapen, in bed. Wat doe jij? (x10) Amen. Goedekomst Bye bye, Doeidoei, tonana Isse aap, isse monkey, isse shoko (duidelijk drietalig) Nijntje! Nee...
We hebben een paar DVD’s van Nijntje en Lennard heeft ontdekt dat filmpje kijken best leuk is. Hij raakt er erg ontspannen van.
Lennard lijkt op zijn vader, niet alleen uiterlijk, maar ook in bepaalde trekjes. Hij is erg gevoelig voor wat ‘hoort’. Zijn stoel moet recht aan de tafel staan en deksels moeten op potten. Kastdeurtjes horen dicht en als je naar bed gaat moet er een deken over je heen. Gelukkig kan hij steeds beter aangeven wat hij wil, dat scheelt weer wat frustraties. Kortom, we genieten enorm van de blonde ventjes.

vrijdag 3 augustus 2012

Een 'moeder' om trots op te zijn

Door Mark

Vanmorgen had ik een afspraak met Vimbai en haar moeder. Niet haar natuurlijke moeder, want die had haar twee dagen na haar geboorte achtergelaten. Misschien hoopte ze dat iemand anders beter voor haar kind zou kunnen zorgen. Haar hoop is dan uitgekomen, want vandaag breng ik een gezond, vier(?)-jarig meisje met haar verzorger naar de stad. Daar zullen we wat kleding en schoenen voor haar kopen. Haar nieuwe moeder had al vijf  kinderen en is weduwe en arm. Ook is ze HIV positief, maar toch zorgt ze nu al jaren, zonder klagen en vragen, voor Vimbai. Dat maakt gelukkig!
Dan is het ook makkelijk om te helpen, maar het helpt tegelijk maar een beetje. Want Vimbai moet nu eigenlijk naar school en geld voor de schoolfees is er niet. Ik hoop dat we toch een oplossing kunnen vinden om zo, via scholing, haar nog meer toekomstperspectief te geven.

maandag 23 juli 2012

Terug in het ziekenhuis

Door Annemarie

De eerste dag ziekenhuis zit er weer op. Eigenlijk gewoon weer als vanouds. Het was niet echt vol op de afdelingen en we zijn met drie artsen, dus gelukkig geen hoge druk om snel visite te lopen. Ik begon met een goede binnenkomer door een gedisloceerde onderkaak heel soepeltjes weer op zijn plek te zetten. Eigenlijk heel eenvoudig. Daar hoef je niet voor naar het ziekenhuis. Lesje EHBO tussendoor: als iemand na een uitgebreide gaap 'kuk' zegt en je daarna wijd gapend aan blijft staren, steek dan vrijmoedig je duimen in zijn mond en plaats die op de achterste kiezen- alles van plastic kan dienst doen als handschoen - duw dan rustig naar beneden, totdat je klik hoort en het leed geleden is. Heldendom gegarandeerd (behalve als het niet lukt of je krak hoort, maar dat zeg ik er niet bij).

Bij de rest van de patienten zal ik minder uitgebreid stil staan, dan zit ik hier vannacht nog en het is over het algemeen wat minder makkelijk uit te leggen.
De rest van de ochtend minder productief doorgebracht. Vooral veel heen en weer gelopen om ervoor te zorgen dat ik twee operaties kon doen. Even snel regelen werkt hier niet helemaal. Natuurlijk was het ook wel leuk om even mijn hoofd om elke deur te steken, het is ten slotte de eerste dag terug. Het was een aangename verrassing om te zien dat de verloskamers goed voorzien waren van hulpmiddelen voor de eerste opvang van pasgeborenen. Fijn, zo'n donatie van Unicef. Dat compenseert de teleurstelling van de operatiekamers waar geen een van de vele apparaten naar behoren functioneert. En zie dan maar eens de oorspronkelijke donor te achterhalen om te kijken of er iemand bekwaam is om dat apparaat tot leven te wekken. Zonder onmogelijk hoge kosten. Uiteindelijk zal het er op uit draaien dat we een nieuwe bewakingsmonitor moeten kopen, van een lokale leverancier, die dus ook regelmatig een servicebeurt kan verzorgen.

Om half 2 op de fiets naar huis gestapt. Lennard was erg blij me te zien. Het zat hem toch niet helemaal lekker dat wij zomaar de deur uit gingen. Eerst vertrok zijn vader, daarna ook nog zijn moeder en tot overmaat van ramp komt ze wel thuis, maar geeft daarna alleen klein broertje aandacht en vertrekt weer. Normaal gaat hij na de lunch heel blij naar bed om er dan het liefst de hele middag te bivakkeren. Nu kon ik hem niet overreden om onder de dekens te kruipen. Toch lijkt het erger dan het is; na ons vertrek is hij een groot deel van de ochtend druk geweest met het 'helpen' van de tuinman. Heen en weer lopen met de gieter en zijn eerste woorden Shona leren. Dat komt wel goed.

Morgen de hele dag vergadering van managementteam. Gelijk een mooie update van de stand van zaken.